« juni 2006 | Hoofdmenu | augustus 2006 »
Van onze drie poezen zijn er twee schildpad.
Dotty is blauw schildpad gemarmerd tabby met wit. Kitty is een zwart schildpad met een paar witte haartjes op de borst.
Schildpadpoezen worden in de volksmond ook wel lapjeskatten genoemd.
Van de week bedacht ik me opeens dat bij mijn opa en oma, de zwarte schildpadpoezen ook wel brandvlekken genoemd werden.
Kennen jullie ook nog andere leuke benamingen voor deze of andere poezen.
P.s. dit is geen recente foto.
Vorige week schreef ik een logje over Dotty die, via het slaapkamerraam, de weg naar buiten gevonden had.
Deze week was het anders om. Vrijdagnacht heeft Kitty ondekt dat ze door het zelfde slaapkamerraam naar binnen kan. We hebben tuimelramen zonder raamhorren, ze heeft dus vrij spel. (Als iemand een tip heeft hoe ik horren kan bevestigen houd ik me aanbevolen!) Hier werd de opmerking: "Ik heb liever dat ze het bij ons doet dan bij de buren" nog gemaakt. (Ze zijn niet dol op katten, we proberen er zo goed mogelijk rekening mee te houden.)
Onze buren hebben van alle tuimelramen draairamen laten maken en hebben ze wel. Het leek hun een goed idee om ze open te laten zodat de wind vrij spel over de bovenverdieping had. Nou de wind was niet de enige! Kitty had ook daar dus vrij spel. Ze was op de slaapkamer van een van hun dochters naar binnen gegaan. Onze buurvrouw ontdekte haar en slaakte een kreet.......... Kitty schrok daar natuurlijk weer van en begon te rennen en te miauwen. Eerst riep de buurman ons maar dit hoorde we niet, later belde hij aan. Danny maakte de deur open en is met hem mee gegaan om Kitty te halen. Dit heeft hem een paar fikse krassen op zijn arm en rug opgeleverd. Eigenlijk hoop ik dat ze zo geschrokken is dat ze dit niet meer doet. We gaan er van uit dat ze zich in het huis vergist heeft.
Eerlijksheidshalve moet ik zeggen dat mijn wederhelft en ik niets van dit alles gehoord hebben, wij lagen lekker samen in bad.
Jonge visjes
Na een lekker nachtrust zaten we vanochtend bij de vijver te kijken. We zagen maar liefst zes jonge visjes. Drie hele kleintjes en drie wat groter met al wat kleur. Vorig jaar hadden we er twee. Een er van is inmiddels helemaal oranje geworden en de andere is nog steeds grijs. We kunnen nog niet zo goed zien welk soort het is. Het kan Zeelt of Sarasa zijn. Bij de kleintjes kunnen er ook nog Shubunkin's tussen zitten.
Er zit weinig anders op dan afwachten 
Dotty is al de hele week krols. Normaal gesproken mag ze samen met Invar en Ayla elke dag even los in de tuin lopen. Dit geeft weinig problemen.
Maar op het moment gaat ze dus van binnen naar de ren en van de ren naar binnen. Ingvar en Ayla zijn solidair met haar. Als het ze naar buiten zijn zet ik lekker alle deuren en ramen open om de frisse wind door ons huis te laten waaien. Tegen een uur of twee gaat alles dicht en haal ik de noortjes weer naar binnen mdat het hier dan het koelste is. Vanmiddag zaten Samira, Danny en ik te eten. De katten waren op de trap aan het racen. Samira maakte een opmerking over haar konijn en ik vroeg haar of de slaapkamer open stond. De deur stond open. Als een speer rende ik naar boven en ja hoor, onze krolse Dotty zat aan de buitenkant van het raam op de vensterbank lekker rond te kijken. Ik weer naar beneden om Danny te halen, samen hebben we haar door het raam weer naar binnen gehaald. Dit was me alleen nooit gelukt met die handige tuimelramen die je niet vast kan zetten.
Ik had er toch stevig van gebaald als deze dame er van door was gegaan en zelf een katerlief uit had gezocht. En dat alles kort voordat ze naar haar vaste vriendje mag!
Onze benjamin is ziek.
Toen ik Ayla vrijdagavond uit de ren ging halen vond ik haar al wat rustig, ik gaf de warmte de schuld. Gisterochtend leek ze weer wat op te knappen en ik dacht dat het leed geleden was. Ik heb haar natuurlijk verwend met extra lekker eten zodat ze zeker wat vocht binnen zou krijgen. Ook dronk ze van de cat-it.
Gisteravond rond een uur of zes vertrouwde ik het niet meer. Ze ademde vrij snel, wilde niet spelen en sprong van het dressoir af op een bord met eten. Ik heb de dierenarts gebeld en kon om zeven uur terecht. Mijn vermoeden werd bevestigd, ze bleek een lichte/ beginnende longonsteking te hebben. Het spuitje ab nam ze de dierenarts niet in dan af maar aangezien ik haar vasthield was de pats voor mij. Ach ja, er zijn ergere dingen op de werled zullen we maar zeggen. Ook heeft ze nog voor een week tabletjes mee gekregen. Die gaan er met wat smeerkaas wel goed in. Ik kreeg het advies, mocht het niet beter worden, om haar urine te laten testen. Het lijkt nu gelukkig al weer wat beter met haar te gaan.
Doordat we het met Ingvar dit al twee keer mee gemaakt hebben, hebben we geprobeert om zoveel mogelijk trek te vermijden, dus geen ventilatoren enz.. Ik denk dat het deze keer gewoon een ongelukkige samenloop van omstandigheden is geweest. De warmte bleek er overigens wel wat mee te maken te hebben, hierdoor zijn alle dieren net wat sneller ziek en zieker dan normaal.
Hier in huis en buiten wordt er van alles aan gedaan om het de Noren zo aangenaam mogelijk te maken met deze tropische hitte:
Maar Ayla lijkt er anders over te denken, zij verschanst zich met deze hitte tussen een stapel tuinkussens en ligt daar te slapen of er helemaal geen hitte bestaat!
Mijn opa zei vroeger altijd: "Wat goed is voor de kou is ook goed voor de hitte".
Zou Ayla er ook zo over denken?
Van de week ben ik er achter gekomen dat mijn wederhelft toch een lichte voorkeur heeft voor een van onze drie Noren.
Zelf roep ik altijd: “Ze zijn me allemaal even lief”.
"Ja, dat moet ook zegt" hij dan beamend.
Toen Ayla last had van een haarbal nam ik haar mee naar boven.
Ze heeft ons die nacht ieder wel een keer of vier wakker gemaakt om kopjes te geven en te knuffelen.
Dat is gezellig natuurlijk maar de broodnodige nachtrust schiet er zo wel bij in.
Voor de lol stelde ik voor om Ayla nog maar een nachtje mee naar boven te nemen en meende te weten dat er een “nee” op zou volgen.
Maar wat schets mijn verbazing???????
Het was een volmondig “ja”! Toen volgde dit gesprekje:
Lianne: “En Ingus dan? Die mag niet altijd mee om dat hij ons zo vroeg wakker maakt”.
Gerard: “Ja maar Ayla is zo lief”.
Lianne: “Ingus is toch ook een superkater”?
Gerard: “Ja maar Ayla is zó lief”.
Lianne: “Ik dacht dat jij geen voorkeur had”?
Gerard: “Hmm”.
Lianne: “volgens mij heb ik je betrapt”.
Gerard: “Hmm”.
Lianne: “ik wist al wel dat je een zwak hebt voor blauwe katten maar dacht toch echt dat je ze alle drie even lief vond. Je hebt het goed weten te verbergen dan".
Gerard: “Ze zijn ook allemaal heel lief maar Ayla is speciaal”.
Wat kan ik daar nu nog tegen in brengen?
Laatste reacties